Knipperlichten vervangen

Eén van de dingen waar ik bij de Westfield niet zo gecharmeerd van was, waren de enorme uitstekende knipperlichten.



Hoog tijd om daar een andere oplossing voor te vinden. Via het bekende Google zoekwerk heb ik de volgende knipperlichten gevonden: Mini R.A.W. Booster. Dit zijn eigenlijk knipperlichten voor op een motor, maar ze passen na wat modificaties precies over de gaten van de originele Westfield knipperlichten.

Dorpelstrips

Met de kit zoals ik die gekocht heb werd een standaard interieur meegeleverd. Op zich is dat voor een Seven een complete no-no, want het devies van Colin Chapman is: "simplify, and add lightness". Kortom een Seven zou eigenlijk helemaal geen interieur nodig moeten hebben... Anyways, de mijne heeft een interieur en die had al wat beschadigingen opgelopen :-(

De dorpelstrips in van de Westfield zijn eigenlijk niets anders dan met skai beklede aluminium strips, waarbij de rand opgevuld is zodat het niet zo hard is aan de ellebogen. Het nadeel daarvan is dat skai niet zo sterk is, zeker niet als er een zachte padding onder zit. Helaas zijn spijkerbroeken en met skai beklede dorpelstrips geen goede vrienden en zaten er al snel een paar lelijke beschadigingen in het skai. Op www.carbonmods.co.uk had ik een paar vervangende carbon dorpelstrips gezien en Erik van de Donk was bereid om ze voor mij mee te bestellen. Een paar weken later zaten de nieuwe carbon goodies al op de Wessie. Grote verassing was daarbij dat ik ze geschonken heb gekregen. Dankjewel Erik! :-)

Koelwater termperatuur en ECU mapping (part 2)

De aanpassingen aan de fanswitch en thermostaat hebben al wat geholpen, maar naar mijn idee is de temperatuur nog steeds iets te hoog. De bedrijfstemperatuur voor een Zetec 2L in een Ford Mondeo ligt tegen de 95 graden en dat is ook niet erg; het riante koelsysteem van de Mondeo heeft voldoende buffer om extra koeling te leveren als de motor zwaarder belast wordt. Een Westfield heeft die buffer niet en dan heb je met 95 graden niet zoveel speling meer tot de boel aan de kook raakt. Daarom wilde ik de temperatuur zo laag mogelijk krijgen zodat het koelsysteem een grotere buffer heeft.

Via het WSCC forum (Westfield Sports Car Club) ben ik op een spoor gekomen van een thermostaat uit een Honda Civic 1.6 ('98) die al bij 78 graden open gaat. Wonderbaarlijk heeft deze thermostaat bijna dezelfde afmetingen als de thermostaat in de Zetec. Het enige dat iets anders is, is de rubberen ring, maar die was makkelijk over te zetten.

Door de nieuwe thermostaat wordt het koelwater al bij een lagere termperatuur richting de radiator gestuurd. Om er ook voor te zorgen dat de radiatorfan eerder reageert op de temperatuur van het koelwater heb ik er ook een nieuwe fanswitch ingezet die bij 92 graden aangaat en blijft koelen tot aan 82 graden.



Naast de koelwater temperatuur heb ik ook nog een andere mapping van de ECU gekregen van Westfield NL. Deze had ik nog net voordat Westfield NL ophield te bestaan via de mail gekregen. Laat maar zeggen een soort van laatste dienst. Deze mapping wijkt behoorlijk af van de mapping die ik er in had zitten. De motor loopt nu wat soepeler en heeft wat minder last van backfires in de uitlaat bij het uitaccelereren. Op zich is dat laatste natuurlijk wel leuk, maar ik ben bang dat ik door de backfires al flink wat van de dempende werking van de uitlaat heb verloren ;-)

1000+ Km's

Inmiddels laat de kilometer teller al 1050 Km zien, hoog tijd voor een kleine update. Tot nu toe zijn er geen onderdelen afgevallen, stukgegaan of losgetrild… maar uiteraard ga ik wel even alles nalopen of er niets los is gaan zitten. In die 1000 Km’s zijn er nog wel wat aanpassingen en modificaties geweest.

Wat direct na de eerste rit al opviel was dat de radiatorfan niet uitging. Op het moment dat de motor op temperatuur was ging de fan lopen en die ging ook niet meer uit. De sensor die de fan regelt, zit halverwege de radiator en had een aan-waarde van 87 graden en een uit-waarde van 76 graden. Hmmm.. maar de temperatuurmeter op het dashboard geeft ongeveer 98 graden aan. Dus ik heb even wat metingen gedaan en het blijkt dat de radiator het koelwater (met behulp van de fan) ongeveer 12 graden kan koelen (metingen aan de aan- en afvoerbuis), dus halverwege de radiator zou de sensor een temperatuur meten die 6 graden lager ligt dan de daadwerkelijke aanvoer temperatuur. Oftewel, met 98 graden bedrijfstemperatuur, minus 6 graden meet de sensor dus altijd 92 graden. Dus het is wel logisch dat de fan aangaat, maar nooit meer uit.

Om dit probleem op te lossen heb ik zowel de thermostaat als de fan-switch vervangen. De thermostaat blijkt in de latere Zetec’s een hogere openingswaarde (92 graden) te hebben. Dit hebben ze gedaan omdat de motor bij een hogere temperatuur een betere (lees: mileutechnische schonere) verbranding heeft. Echter in bijvoorbeeld een Mondeo zit een veel grotere radiator en is het ook mogelijk om de temperatuur stabiel te houden, maar met een kleine Polo radiator gaat dat wat minder.

Dus thermostaat eruit gehaald en bij de automaterialen een nieuwe gehaald (88 graden). Om de thermostaat te testen kun je die gewoon in een pannetje met water koken op het fornuis. Daar bleek inderdaad dat de nieuwe bij 88 graden open ging en bij 94 graden volledig open was. De originele ging pas bij 92 graden open en was bij 99 graden pas volledig open. Dat is dus perfect. Omdat het koelwater er toch af moest, heb ik ook gelijk een andere fan-switch erop gezet (90/95). Nu blijft de motor temperatuur netjes rond de 95 graden en slaat de fan alleen aan als je een minuut of 5 stilstaat en dan blijft de temperatuur net rond de 98 graden. Bij elkaar was ik voor nog geen 15 euro’s klaar ;-)

Een ander probleem waar ik al enige tijd mee zat was een onrustige stationairloop als de motor koud is; zodra je maar iets het gas in trapte, dan sloeg de motor al bijna af. Ook bij Westfield kregen ze dat niet goed en zou er van de ECU fabrikant (OMEX) een andere calibratie opgestuurd worden. Helaas is dat niet gelukt en heb ik rechtstreeks contact gezocht met OMEX in Engeland. Gelukkig zijn ze erg behulpzaam en heb ik een andere calibratie voor mij Zetec gekregen. Helaas mocht dat niet baten en liep de motor stationair zelfs nog slechter. Na veel experimenteren bleek de oplossing eigenlijk bizar eenvoudig:

Om de ECU te laten weten hoeveel gas er gegeven wordt, zit er een zogenaamde Throttle Position Sensor (TPS) op het inlaat spruitstuk. Deze registreert hoever de gasklep open staat. Normaal geeft deze een waarde tussen de 40 en 234 aan, maar bij mij is dat van 54 tot 232. Dus de ECU dacht de hele tijd dat de gasklep een beetje open stond en daardoor liep die niet stationair helemaal lekker. Dat nu aangepast en nu loopt de motor helemaal perfect!

Eindelijk gele platen, nu mooi de weg op :-)

Vandaag was het zover... nadat de auto door de keuring is gekomen en de douane bevredigd is met de nodige BPM en Co2 taks afdrachten zijn de gele platen eindelijk op de auto. Dat wil zeggen: nu mag ik legaal de weg op ;-)




De eerste rit is toch wel een beetje spannend. De Wessie staat al meer dan een half jaar in m'n garage, maar toch nog nooit mee gereden. Het is wel een heel apart gevoel om voor het eerst de openbare weg op te gaan met iets dat je zelf in elkaar hebt gebouwd. Als je het hebt over zelfvertrouwen op de proef stellen, dan is dit hèt moment!

Het eerste wat opvalt, is dat de verhouding tussen gewicht en vermogen totaal uit z'n verband is gerukt bij dit soort auto's. Op het moment dat je het gaspedaal intrapt ontwaakt er een monster onder de motorkap en brult deze woest door de uitlaat terwijl je met kracht in de stoel wordt gedrukt.

Op het moment dat je het gas loslaat merk je dat de auto behoorlijk afremt op de motor, en dat wordt begeleid door een heel orkest van kleine backfires uit de uitlaat. Ik denk dat dit bij diverse wandelaars en fietsers al de stuipen op het lijf heeft gejaagd. Dit zou gewoon echt verboden moeten worden :-)

Maar het is wel goed uitkijken. Doordat je zo laag bij de grond zit lijkt alles om je heen reusachtig groot. Maar dat betekent ook dat de andere weggebruikers je ook minder zien. Het is dus (net als bij een motor) een kwestie van defensief rijden. Daarom is het misschien maar goed dat je de Wessie in eider geval hoort aankomen.

Update: inmiddels heb ik al dik 300+ km's gemaakt. Ik ben nog geen onderdelen verloren en begin de auto al een stuk beter te leren kennen. Het bouwen van zo'n auto is al erg gaaf, maar het rijden van zo'n auto is minstens zo leuk.

Keuring...

Het was even wachten, maar m'n Wessie is door de keuring. Nu is het nog wachten op de brief met het kenteken en de douane afhandeling :-)

Terug naar Westfield

Eindelijk is het zover: na dik 7 maanden bouwen gaat de kit weer terug naar Lelystad, maar dan wel als een rijdende sportauto! Helaas moest de heenweg nog wel op een autoambulance, maar over een paar weken zal er hopelijk een kenteken op komen en mag de Wessie op eigen kracht terugrijden ;-)




Nu de auto bij Westfield staat zullen ze daar nog een inspectie doen of alles wel op de juiste manier gebouwd is en doen ze de afstelling (uitlijning, koplampen stellen etc). Daarnaast wordt er een (vanwege de verzekering verplichte) startonderbreker ingebouwd. Dus het is nu even afwachten, maar het is wel een vreemde aanblik nu ineens de garage leeg is...


Uren besteding: 5 (totaal: 278 uur)