De eerste rit is toch wel een beetje spannend. De Wessie staat al meer dan een half jaar in m'n garage, maar toch nog nooit mee gereden. Het is wel een heel apart gevoel om voor het eerst de openbare weg op te gaan met iets dat je zelf in elkaar hebt gebouwd. Als je het hebt over zelfvertrouwen op de proef stellen, dan is dit hèt moment!
Het eerste wat opvalt, is dat de verhouding tussen gewicht en vermogen totaal uit z'n verband is gerukt bij dit soort auto's. Op het moment dat je het gaspedaal intrapt ontwaakt er een monster onder de motorkap en brult deze woest door de uitlaat terwijl je met kracht in de stoel wordt gedrukt.
Op het moment dat je het gas loslaat merk je dat de auto behoorlijk afremt op de motor, en dat wordt begeleid door een heel orkest van kleine backfires uit de uitlaat. Ik denk dat dit bij diverse wandelaars en fietsers al de stuipen op het lijf heeft gejaagd. Dit zou gewoon echt verboden moeten worden :-)
Maar het is wel goed uitkijken. Doordat je zo laag bij de grond zit lijkt alles om je heen reusachtig groot. Maar dat betekent ook dat de andere weggebruikers je ook minder zien. Het is dus (net als bij een motor) een kwestie van defensief rijden. Daarom is het misschien maar goed dat je de Wessie in eider geval hoort aankomen.
Update: inmiddels heb ik al dik 300+ km's gemaakt. Ik ben nog geen onderdelen verloren en begin de auto al een stuk beter te leren kennen. Het bouwen van zo'n auto is al erg gaaf, maar het rijden van zo'n auto is minstens zo leuk.
Geen opmerkingen:
Een reactie posten
Opmerking: Alleen leden van deze blog kunnen een reactie posten.